De vrouw in de kerk

De officiële kerk discrimineert. Waarom zou je dan als vrouw deel willen uitmaken van een gelovige gemeenschap?

Een vrijplaats

Het is een verademing als je een groep vindt waar mannen en vrouwen samen een ruimte scheppen om kritisch na te denken en te spreken over geloof, over dat diepe verlangen naar een rechtvaardige samenleving. Waar plaats is voor twijfel en niet-weten, voor dialoog, vriendschap en betekenisvolle rituelen. Dergelijke vrijplaatsen bestaan. Daar wil ik als vrouw graag bij horen.

De kritische stem

Dominicus Gent staat in een traditie van inspirerende vrouwen en mannen, waaronder Jezus van Nazaret-, die juist kritisch zijn over discriminatie en onrecht. In Dominicus Gent klinkt deze kritische stem, in het engagement tegen ongelijkheid en armoede, voor ecologie, voor vrede en rechtvaardigheid, een inzet voor elkaar en voor wie het moeilijk heeft in onze samenleving.

Liever lezen? Bekijk de tekstversie > Klik hier
Wat sprak je aan? Wil je iets delen met de online community? VOEG HIERONDER JE COMMENTAAR TOE.

Ria Willems

Ria Willems

Bekijk alle berichten

5 commentaren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Voor mij is een priester iemand die, als herder(in), de onvoorwaardelijkheid uitstraalt die mensen zo nodig hebben. Als iedereen mij alleen laat, dan deze mens niet, bij haar of hem zal ik altijd terecht kunnen, die laat mij niet in de steek (cfr de parabel van dat ene verloren schaap). Zoals je van je ouders weet (en wat een verdriet als het niet gebeurt) dat ze er altijd zullen zijn, je niet zullen veroordelen, maar je altijd weer kansen geven…
    Voor mij is een priester dus niet iemand die exclusief de sacramentele rituelen voltrekt. Ook niet iemand die exclusief het woord voert (vanzelfsprekend heb je kennis en opleiding nodig om het woord te voeren in bvb de eucharistie, maar het gaat mij om die uitsluiting).
    Dat heeft voor mij vanzelfsprekend twee gevolgen: ten eerste dat priesterschap dus niet gebonden is aan sekse, uiteraard niet zou ik zeggen. Ten tweede dat een priesterfiguur toch een mandaat moet krijgen van haar of zijn schapen, van de kudde. Het is ten slotte niet niks om ouder te zijn van kinderen, laat staan om ouder en zorgdrager te zijn van een hele groep mensen. Dat vraagt om een mandaat van vertrouwen dat bevestigd moet worden, op een of andere manier.

  • Bedankt voor je moedige bijdrage Ria. Ik heb het niet zo voor vrouwelijke priesters. En eigenlijk ook niet voor mannelijke priesters. Ok, dit is een boutade om de aandacht te trekken. Eigenlijk doe ik een oproep om eens creatief nadenken over de invulling van dat ‘priesterschap’. Het bij de tijd plaatsen van het priesterlijk engagement. Het losweken uit de klerikale en hiërarchische context zoals dat vandaag nog steeds wordt ingevuld. Het is een oproep voor een priesterschap, gelijkwaardig opgenomen door toegewijde vrouwen en mannen. En dat is niet iets voor morgen, maar voor vandaag.

  • Ria, ik heb je heel heldere en waardevolle bijdrage doorgestuurd naar een vrouw die meewerkt in een parochiale ploeg en vertelde hoe ze worstelde met de discriminatie in haar parochie en ik hoop dat ze er inspiratie in vindt .

    • Katrien, ik ben benieuwd of die vrouw in de parochieploeg erop gereageerd heeft en wat haar bedenkingen zijn .

  • Dit zijn mooie woorden Ria,ik ben ook blij dat je deel uitmaakt van de Dominicus gemeenschap

Abonneer u op de nieuwsbrief van Bijlichten

Schrijf nu in

* indicates required