Schijn De dagelijks wisselende uitzichten in Westelijk Schotland: die totale vergrijzing of verblauwing van de wereld… West-Ierland, toen er zoveel regen viel door...
Categorie Dichtertje
“Dichtertje’ is een rubriek bijeengeschreven door Guido Vanhercke. Het is een eerbetoon aan Nescio, de schrijver van De Uitvreter, Titaantjes, Dichtertje, en vele schitteringen van schetsen & dagboeknotities… op deze pagina’s vind je poëzie, poëtische essays, reis- en andere notities, en veel foto’s.
“Men schrijft niet om gepubliceerd te worden, men schrijft om te ademen” (Samuel Beckett). Lees en adem de woorden.
Lieveling Blauw is mijn lievelingskleur. Misschien omdat er zoveel blauw boven mij was, toen ik klein was en rondliep in de open vlakten van de polders. Als je voor je...
Rakelings Een stel duiven over de daken scherend. Donker eerst en, kerend, plots helwit oplichtend, van de glans die op hun borst valt. Scheren is het juiste woord: ze...
BEETJE LENTEMELANCHOLIE Al dat jong geweld, dat uitbarst, al tien stappen verderop is, bloemen in overschot heeft, wiegt alsof wiegen een splinternieuw cadeau is, glanst...
Wuivend koren ‘t Is weer het seizoen dat de boeren artiesten worden. Van de velden grafiek maken. Zaad in de grond stoppen, een toverspreuk erbij, en hop binnen...
Kaarten bedreigd? Geleerd tijdens een toevallig gesprekje: dat er niet meer gekaart wordt op de trein, terwijl dat vroeger een gewoon zicht was in de spitsuren. Waarom...
Avondzon en een grote boot Ik zat in de trappistenkerk van Westvleteren, dat unieke gebouw dat hoog boven de aanwezigen een grote boot voorbij laat varen, symbool voor...
Familiefeesten Familiefeesten. Je kan diep erin verzinken, dat je nadien naar huis rijdt en je afvraagt: met wie heb ik nu eigenlijk gesproken. Je kan dat weten en...
Dag frietje Zondag is frietdag. Omdat ik mijn frietjes zelf snij, dunne staafjes afgespoeld en drooggemept en tot goud getransformeerd in de ketel, ken ik elk van hen...
De radiopresentatrice kondigt op Klara als muziekstuk een Magnificat aan. Magnificat, zegt ze, ik heb dat altijd zo’n mooi woord gevonden. Magnificat Ik krijg een...
Uitrekken Deze zomertijd lijkt de avond veel langer uit te rekken. Het is negen, half tien, en nog blijft het licht hangen. Dat is best wel prettig, zo’n langgerekte...
Stilte is niet de afwezigheid van geluid. Stilte is ander geluid. Het bloed in zijn banen door ons lichaam, het sap in de boom, de ongrijpbare wolken, de bescheiden...
Is ons lichaam groot? Of net te klein? Voor velen is het te klein, denk ik. Te klein, te dun, te dik, de verkeerde knieën, de verkeerde oren of kin, er is altijd wel...
Ik zie een merkwaardige beweging: het lijkt wel of er een generatie komt die genoeg heeft van de cynische liberale leegte en oude religieuze woorden gaat claimen om weer...
Ik wou graag een kleinigheid zeggen over Oosterhuis als dichter, hoe ik hem eerder als dichter dan als klassieke kerkliedschrijver ervaar. Er zijn voor mij van die...
Tasten, zoeken, belofte en meer oude woorden In zijn getuigenis stelt Guido vast dat Oosterhuis de gezongen theologie op een bepaald moment heeft kunnen loslaten om over...
Een levenslange liefde losgelaten De Nederlandse auteur Koos van Zomeren schrijft in zijn dagboeknotities (Een jaar in scherven, p18): “Het leven zo subtiel, de dood zo...
A pencilled december Voor het inslapen lees ik soms een stukje uit Next to Nature, a lifetime in the English countryside, van Ronald Blythe, een van die vele...
Nieuwjaarswensen zijn een ritueel als een ander: een poging om ongrijpbaarheden toch te grijpen. We weten wel dat kennis en geleerdheid ons zullen redden, meer dan...
Confronterend verhaal In al zijn alledaagse herkenbaarheid (het gaat toch om een kind dat geboren wordt) is het kerstfeest ook een zeer confronterend, bijna schokkend...